แล้วมีทางแก้ไขอย่างไร

การเปิดผิวดินโดยหลีกเหลี่ยง ไม่สร้างสิ่งก่อสร้างจะช่วยให้ผิวดินดูดซับคาร์บอนได้ดี

เราต้องเข้าใจถึงแหล่งต้นทาง แหล่งปลายทาง ของ Carbon Dioxide Sinks and Sources เพื่อให้เห็นภาพชัดขึ้น ยกตัวอย่าง ต้นไม้ สังเคราะห์แสง ตามธรรมชาติ (Photosynthesis) โดยนำ CO2 ไปใช้ทำให้หายไป จึงถือว่าเป็นแหล่งปลายทาง (Sinks) ต้นไม้ถูกเผาทับและถมยาวนาน กลายเป็น ฟอสซิลเกิดเป็นเชื้อเพลิง เช่น ถ่านหิน น้ำมันดิบ จึงเป็นแหล่งที่มาของ CO2 ถือว่าเป็นแหล่งต้นทาง (Sources) ทะเลเป็นทั้งแหล่งต้นทางและแหล่งปลายทาง เพราะเมื่อ CO2ในอากาศตกลงสู่ พื้นผิวทะเลก็จะละลายหายไป เวลาเดียวกันก็มีบางส่วน ยังหลุดลอยสู่ชั้นบรรยากาศได้ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับสมดุลย จากองค์ประกอบต่างๆ มีการแปรผันตลอดเวลา ปัจจุบันนี้ CO2 ในทะเลส่วนใหญ่ หลุดลอย สู่ชั้นบรรยากาศมากกว่า โดยธรรมชาติ หาก CO2 ลอยสู่อากาศแล้ว เข้าสู่วัฎจักรคาร์บอน เป็นการปรับสมดุลแล้วหายไป สภาพอากาศก็จะไม่มีผลกระทบ หากปริมาณ CO2 มากเกินจนปรับสมดุลไม่ได้ ตามปกติ สภาพอากาศมีผลกระทบ ด้วยการเพิ่มความร้อนขึ้นเรื่อยๆ เช่น กรณีตัวอย่างบน ดาวศุกร์ มีการสะสมของ CO2 มากจนเกิด สภาวะปฎิกิริยา เรือนกระจกขนาดใหญ่ ดังนั้น ต้องคิดหาวิธีย่อส่วน ลดจำนวนของ CO2 ลงเพื่อไม่ ให้สภาพอากาศแปรปรวนไปมากกว่านี้

การเก็บกักคาร์บอนแนวคิดใหม่ทางการค้า

หนึ่งในต้นแบบโรงผลิตกระแสไฟฟ้า เก็บกักคาร์บอน

แหล่งสำคัญที่เป็นเงื่อนไขสามารถเก็บกัก CO2 ได้คือ โรงงานผลิตกระแสไฟฟ้า กลุ่มโรงงานถลุงเหล็ก โรงงานผลิตซีเมนต์ เพราะเป็นตัวการกลุ่มใหญ่ถึง 1 ใน 3 โรงงานเหล่านั้นได้ปลอดปล่อย CO2 สู่ชั้นบรรยากาศบนโลก ด้วยการเผาผลาญเผาผลาญเชื้อเพลิงจากน้ำมัน ก๊าซและถ่านหิน ให้พลังงานไอน้ำ ไปหมุนกังหัน ผลิตออกมาเป็นพลังงานไฟฟ้าหรือเผาผลาญก๊าซ เพื่อไปขับเคลื่อน กังหัน กรณีดังกล่าวหากมีระบบกักเก็บ CO2 ไว้ ก็สามารถลดการแพร่กระจายได้

เมื่อเก็บกักได้แล้ว ก็จะปลดปล่อยสู่ใต้ผิวโลก

การปลดปล่อยลงสู่ใต้พื้นโลก น่าจะเป็นทางออกที่ดี ปลอดภัยกว่า ด้วยลักษณะ โครงสร้างทางธรณีวิทยา (Geological Formations) สามารถปลดปล่อย CO2 ด้วย วิธีการทางเทคโนโลยี สู่แหล่งที่เป็นบ่อก๊าซ บ่อน้ำมันดิบชั้นใต้ดิน โพรงน้ำเค็มลึก ใต้พื้นโลกตามแนวลึกของตะเข็บแหล่งถ่านหิน อย่างถาวรนับล้านปี โดยเชื่อว่าแหล่งก๊าซและน้ำมัน มีอยู่ในโพรงขนาดใหญ่ใต้ดินลึก หรืออาจใช้วิธี Hydrocarbons ให้หินดูดซึมเข้าไปตามช่องขนาดเล็ก (Microscopic spaces)

การปลดปล่อยคาร์บอน ด้วยแรงอัดในบริเวณที่ขุดเจาะน้ำมัน ก็จะได้ประโยชน์สองทาง คือ ลดปริมาณคาร์บอนและได้ปริมาณน้ำมันดิบที่เพิ่มขึ้น ขณะนี้ได้มีการนำไปทดลองใช้งานบ้างแล้ว

Carbon Free โครงการของประเทศอังกฤษ

เช่นกันโครงการต้นแบบโรงไฟฟ้า Carbon Free โครงการของประเทศอังกฤษ ต้นแบบดังกล่าว รวมบ่อขุดเจาะน้ำมัน และโรงงานผลิตไฟฟ้าไฮโดรเจน เข้าด้วยกัน โดยมีระบบดังนี้ 1.ดูดก๊าซธรรมชาติ จากใต้พื้นทะเล 2.บางส่วนลำเลียงตามท่อสู่ชุมชน บางส่วนส่งเข้าระบบแยก ก๊าซไฮโดรเจน 3.นำสู่ระบบกักเก็บ โดยก๊าซไฮโดรเจน ส่งเข้าระบบผลิตไฟฟ้าส่วนก๊าซ CO2    แยกส่งสู่ฐานขุดเจาะน้ำมัน 4.เฉพาะก๊าซไฮโดรเจนเข้าสู่ ขบวนการผลิตกระแสไฟฟ้า 5.จ่ายกระแสไฟฟ้าสู่ชุมชน (ผลิตโดยไม่มี คาร์บอนไดออกไซด์ สู่ชั้นบรรยากาศ) 6.ส่วนก๊าซ คาร์บอนไดออกไซด์ ถูกลงสู่ท่อและ กดดันสู่พื้นผิวด้านล่างบ่อน้ำมัน 7.ปริมาณน้ำมันดิบสู่ ท่อขุดเจาะเพิ่มขึ้น

ระบบชีวะมวล จะช่วยโลกได้ทันเวลาหรือไม่

สถาบันวิจัยทางทะเลเป็นจำนวนมาก พยายามหาวิธีการทางธรรมชาติ ในทะเลที่จะ ช่วยลด CO2 ลง เนื่องจากทะเลนั้น เป็นพื้นที่ใหญ่ มีปริมาณ 3 ใน 4ของผิวดิน หากสามารถ หาวิธีการฟื้นฟู สภาพห่วงโซ่อาหาร ทางชีววิทยาได้ อาจเป็นช่องทาง ที่แก้ไขได้บางส่วน จึงได้นำโครงการวิจัยบางส่วนมาแสดงเพื่อ ทราบถึงความก้าวหน้าจากจำนวนนับสิบโครงการ จากหลายสถาบันวิจัยทางทะเล

โครงการวิจัยของสถาบัน     U.S. Department of Energy (DOE)  และ Genome Institute

Thalassiosira pseudonana เป็นพืชจำพวกเห็ดรา ขนาด 3-4 ไมคอน มีเปลือกแข็งเหมือนหอยจาก Calcium carbonate ข้อมูลในทางชีววิทยาบันทึกไว้ว่าเกิดจาก Inorganic (อนินทรีย์เคมี) และได้มีการพัฒนาการ บนโลกมาแล้ว 600 ล้านปี ภายในมีลักษณะเหมือนพืช มีคุณสมบัติดูดซึม CO2 พบในทะเล หากเราสามารถที่เพิ่มปริมาณให้มากขึ้นก็จะ ช่วยลดคาร์บอนไดออกไซด์ลงได้

โครงการวิจัย ของ Biologists Laurence Madin of Woods Hole &     Oceanographic Institution (WHOI)      Patricia Kremer of the University of Connecticut & colleagues

Salp (Jellyfish-like) สัตว์ชนิดหนึ่งเรียกว่า Salp aspera คล้ายแมงกะพรุน มีเยื่อหุ้มโปร่งใส ลำตัวยาว กลมตรงกลางป่อง ขนาดตัวเท่านิ้วมือของเรา ต่อเป็นลูกโซ่เคลื่อนตัวตามกระแสน้ำ ลักษณะหกคะเมนตีลังกา พ่นน้ำเป็นลำสั้นๆหาอาหารกินตามแนวคลื่นอาศัยอยู่ เป็นกลุ่มนับล้านตัว มีคุณสมบัติ ดูดซับ CO2 ได้ปริมาณวันละนับเป็นตัน ด้วยการลอยตัวบนผิวทะเล ตอนเวลากลางวัน และลงสู่ทะเล ลึกระดับ 600-800 เมตร เพื่อขับถ่ายอุจจาระ ในเวลากลางคืน ช่วยลดระดับ CO2 ได้เป็นจำนวนมาก หากปริมาณ 100,000 ตร.กม. ก็จะสามารถดึง CO2 สู่ทะเลได้ 4,000 ตัน ต่อวัน

มีการวิจัยในหลายสถาบัน

Phytoplankton สาหร่ายเซลล์เดียว รวมอยู่ในกลุ่ม Coccolithophores และ Dinoflagellates ลักษณะห่อหุ้ม เหมือนเปลือกหอย แหล่งกำเนิดบริเวณ Antarctic และ Antarctic มีจำนวน 0.2% ของประเภท ชีวะมวล (Biomass) อาศัยในทะเลระดับลึก แสงส่อง ถึงที่ไม่ใช่พื้นผิวน้ำทะเล(ความลึก 100 เมตร) ที่มีสารอาหารประเภท Nitrogen - Phosphorous และ Iron โดยปกติ CO2 ตกสู่ทะเลบริเวณพื้นผิวชั้นบน แล้วบางส่วนลอยตัวขึ้น แต่บางส่วน จมลึกฝังลงพื้นทะเล ก็จะกลายเป็นอาหารของสัตว์ขนาดเล็กต่างๆ เมื่อสัตว์เหล่านั้น ตายซากเน่าเปื่อยปลดปล่อย Nitrogen เป็นการสลับฉากทำให้ทะเลลึกเต็มไปด้วย Nitrogen จำนวนมากลอยสู่ พื้นผิวน้ำทะเลเป็นอาหารของ Phytoplankton ปัจจุบันมีจำนวนลดลงครึ่งหนึ่ง หากสามารถเพิ่มจำนวนให้สมดุลได้ ก็จะเป็นทางสู่ ห่วงโซ่อาหารในทะเลช่วยลงปริมาณ CO2

จากการทำลายสภาพแวดล้อมทะเลต่อเนื่องยาวนาน เช่น การรั่วไหลของน้ำมันดิบ การขนส่งทางทะเล การประมงขนาดใหญ่ที่ใช้อวนลากการบุกรุกทางทะเลเหล่านี้ ก่อให้เกิดปัญหาต่อเนื่อง กำลังเกิดผลกระทบซ้ำซ้อนแบบหมดหนทางกับระบบนิเวศ ในทะเลอย่างน่าตกใจ โดยยังไม่แน่ใจว่าต้องใช้เวลาอีกนานเท่าใด ที่จะสามารถ ฟื้นฟูกลับ มาสู่สภาวะที่ดีได้ดังเดิม