บรรยากาศชั้น Stratospheric ozone เป็นชั้นที่คอยปกป้องชีวิตทุกชีวิตบนโลก
โดยการ ดูดซับแสง Ultraviolet ซึ่งเป็นแสงที่จะทำลาย DNA ของมนุษย์ สัตว์
และพืชได้ โดยเฉพาะ มะเร็งผิวหนังของมนุษย์

ก่อนหน้าในปี ค.ศ. 1979 นักวิทยาศาสตร์ยังไม่ได้สำรวจไว้ เพราะมีความเข้มข้น
ของรังสี (Concentrations) ต่ำกว่า 220 Dobson Units (หน่วยวัดโอโซนใน
บรรยากาศ) แต่หลังจากปี ค.ศ. 1980 ได้มีการตรวจพบโดยสถานีภาคพื้นดินและ
จากดาวเทียม พบจุดบางลงของชั้น โอโซน (Ozone laye) ในบริเวณขั้วโลกใต้
จุดดังกล่าวจึงเป็นที่มาของการรู้จักของ Ozone hole (ช่องโอโซน)

ชั้นบรรยากาศโลก (Layers of the atmosphere)

เนื่องจากช่องโอโซนอันแท้จริงนั้น มีความว่างเปล่า นักวิทยาศาสตร์จึงต้องใช้วิธี
โดยอุปมา จากข้อมูลประวัติศาสตร์ บริเวณที่มีหน่วยวัดโอโซนในบรรยากาศ
ต่ำกว่า 220 Dobson Units จึงปรากฎจากค่าการวัดเป็นขนาดช่องและความลึก

แผนที่แสดงสถานะช่องโอโซน จากปี 1979 ค่าเฉลี่ยวัดได้ 194 Dobson Units
สำหรับปี 1982 ค่าเฉลี่ยวัดได้ 173 Dobson Units เริ่มลดลงตามลำดับ จนกระทั้ง
ปี 1994 ค่าเฉลี่ยวัดได้ 73 Dobson Units โดยการเกิดขึ้นแต่ละปีจะมีขนาดต่างกัน

แต่หากพิจราณาจากระยะยาว จาก 1980-1990 พบว่าช่องโอโชนมีขนาดลึก
ช่วง 1990 มีการเปลี่ยนกระทันหันและมีความลึกอย่างมีเสถียรภาพและในแต่ละ
ปีมีความผันผวนบริเวณพื้นที่ลึกของอุณหภูมิ และการไหลเวียนของชั้นบรรยากาศ

การที่ช่องโอโซนเปิดกว้างเกิดผลกระทบต่อโลกและมนุษย์ จากชั้นบรรยากาศ
ทั้งนี้เกิดจาก สาร Chlorofluorocarbons (CFCs) หรือเรียกว่า สารประกอบ
คลอโรฟลูออโรคาร์บอน ทั่วไปรู้จักกันในชื่อ ฟรีออน (Freon)

เป็นสิ่งประดิษฐ์ทางเคมี โดยฝีมือมนุษย์จากโรงงานอุตสาหกรรม มีในอุปกรณ์
เครื่องใช้ชีวิตประจำวัน เช่น ตู้เย็น เครื่องปรับอากาศ และสเปรย์ องค์ประกอบเป็น
เป็น คลอรีน ฟลูออไรด์ และโบรมีน สามารถสะสมลอยขึ้นสู่ชั้นบรรยากาศทำลาย
ชั้นโอโซน มีตัวเลขแสดงว่า 80% ของปัญหาเกิดจากสาเหตุเหล่านี้

การพยากรณ์โดยจำลองสถานการณ์ พบว่าชั้นโอโซนบริเวณ Antarctic (แถบขั้ว
เหนือ) อาจกู้คืนกลับมาได้ ในปี ค.ศ.2040

ส่วนนอกจากนั้น เช่น ชั้นโอโซนแถบเขตร้อน และบริเวณแถบขั้วใต้ (ตอนกลาง)
จะไม่สามารถกู้กลับคืนมาได้ในระยะ 100 ปีนี้ จากสาเหตุผลกระทบ การสะสม
ของสภาวะเรือนกระจก

ภาพถ่ายชุดนี้ แสดงหลักฐาน ขนาดสันฐานของ Ozone hole บริเวณ Antarctic
Ozone Holeจากปี ค.ศ. 1979 จนถึง ค.ศ.2008 มีการทำลายที่ขยายออกไป สีม่วงและสีน้ำเงินเข้มคือ การขยายแยกออกของช่องโอโซน