Habitable Planet : ดาวเคราะห์ที่พอดำรงชีพได้
คือ ดาวเคราะห์ มีพื้นผิวชัดเจน (Terrestrial Planet) ในที่ใดก็ตาม ที่มีของเหลว
เป็นน้ำอย่างสม่ำเสมอ สามารถสันนิฐานได้ว่าอาจมีระบบ Extra- terrestrial life
(ชีวิตทรงปัญญา เช่น ระบบชีวิตบนโลก ที่ต้องการน้ำสำหรับการดำรงชีพ)
อย่างหนึ่งอย่างใดหรือทั้งสองอย่าง ของลักษณะพื้นผิวที่ชัดเจนและของเหลว
เช่น มีผิวแข็งเป็นหิน (ภูเขา) มีแอ่งเก็บของเหลว (ทะเล) โดยแยกให้เห็นขอบเขต
พื้นระหว่างสองรูปแบบ มีความหลากหลาย ของชีวิตต่างๆอาศัยอยู่ และพื้นผิวของ
ดาวเคราะห์นั้น สามารถตรวจพบได้จากระยะไกลจากโลกได้
บริบทที่สำคัญใช้หลักเกณฑ์ Habitable Zone ให้ดาวเคราะห์โลกเป็นต้นแบบด้วย
ขนาดใกล้เคียงกับโลก และมีระยะทางโคจรห่างจากดวงอาทิตย์ประมาณ 1 A.U.
ตั้งสมมุติฐานให้ เป็นเขตที่สามารถอาศัยอยู่ได้
ประเด็นสำคัญ คือการจัดหาผลสรุป ข้อมูลด้านชีววิทยาที่ถูกต้อง จากแหล่งที่
สิ่งมีชีวิตสามารถดำรงชีพได้ ของดาวเคราะห์ โดยพิจารณาจากการมองเห็นด้าน
กายภาพ (Visible) และคลื่นอินฟาเรด (Infrared Wavelength) ซึ่งแหล่งที่จะ
สามารถดำรงชีพได้นั้น แสดงผลในรูปแบบลักษณะโมเลกุล (Molecular) ของ ออกซิเจน น้ำ คาร์บอนไดออกไซด์ โอโซนและ ก๊าซมีเทน เป็นการบอกเบื้องต้น
ได้ว่า มีโอกาสความเป็นไปได้ของแหล่งกำเนิดแห่งชีวิต
ข้อสังเกต ทางทฤษฎี :
สภาพบรรยากาศ เหนือพื้นผิวของดาวเคราะห์นั้น ต้องมีความมั่นคง (Pressure
substantially) เป็น 3 เท่า ของความกดดันน้ำ
ไม่ว่าที่ใดก็ตาม ต้องมีอุณหภูมิเหนือพื้นผิว ระหว่าง 0 - 374 องศา C (ตามเกณฑ์
จุดเดือดของน้ำ) และต้องมีความคล้ายโลก (Earth-like) ด้วยมีวิถีชีวิต ที่เก่าแก่
พบได้บนพื้นผิวในอุณหภูมิ น้อยกว่า -120 องศา C
ดาวเคราะห์บางดวง (หรือดวงจันทร์) ไม่มีของเหลว เช่น น้ำบนพื้นผิว ที่แน่นอน
สำหรับการดำรงชีพ หรืออยู่อาศัย ตัวอย่าง เช่น
ดวงจันทร์ Europa
เชื่อว่ามีทะเล ของเหลวเป็นน้ำ หรือ มีส่วนผสมของ แอมโมเนีย (Ammonia) ใน
น้ำโดยซ่อนอยู่ใต้พื้นผิวน้ำแข็ง จึงเป็นเหตุผลความเป็นไปได้ จะพบระบบของชีวิต
แต่ไม่สามารถตรวจพ ระยะไกลจากโลกได้