กรณีผลกระทบจากปฏิกิริยาเรือนกระจกแบบชัดเจน มีโอกาสจะปรากฏในอนาคตระยะ 100 -300 ปี ในวันนี้ นักวิทยาศาสตร์ในแขนงต่างๆและนักอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม เริ่มตระหนัก ถึงปัญหาที่จะเกิดขึ้นกับโลก ด้วยเหตุสภาพแวดล้อมที่แปรเปลี่ยนไป ทีละเล็กที่น้อย จนรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ด้วยที่มนุษย์นำทรัพยากรจากโลกขึ้นมาใช้ โดยนำมาสังเคราะห์ กระบวนการดังกล่าว มีส่วนที่เหลือ ถูกปลดปล่อยออกมา ในรูปสารเคมี คาร์บอนไดออกไซด์ กลุ่มควัน กลุ่มก๊าซจากโรงงานอุตสาหกรรม นับล้านๆแห่ง ควันจากไอเสียรถยนต์นับหลายร้อยล้านคัน หรือแม้แต่สเปรย์ต่างๆ ที่ใช้ในบ้าน สารเหล่านี้ไม่สลายตัวกลับรวมตัวลอยสู่ ชั้นบรรยากาศห่อหุ้มโลกไว้ เรียกว่า ก๊าซเรือนกระจก เปรียบเสมือนโลกเราอยู่ท่ามกลางโดมแก้ว หรือห้องกระจกขนาดใหญ่ นับวันห้องกระจกนี้เพิ่มความหนาแน่นขึ้นเรื่อย ๆ

แสดงการเกิดปฏิกิริยาเรือนกระจก

แสดงความร้อนบนพื้นผิวโลก ปี ค.ศ. 2006

ในขณะที่ชีวิตได้ดำเนินไป แสงจาก ดวงอาทิตย์  หรือรังสีอุคร้าไวโอเลท (รังสี UV - Ultraviolet radiation) ส่องมาปะทะพื้นผิวโลกตามปกติได้สะท้อน กลับสู่อากาศ บางส่วนหลุดออกสู่อวกาศ แสงสะท้อนเหลือบางส่วนไปปะทะชั้น บรรยากาศของก๊าซเรือนกระจกที่สะสมขวางกั้นไว้ รังสีอุคร้าไวโอเลทจะสะท้อน กลับลงสู่ผิวโลกอีกครั้งหนึ่ง ลักษณะดังกล่าวนี้เรียก สภาวะปฏิกิริยาเรือนกระจก พื้นผิวโลกได้รับความร้อนเพิ่มขึ้นเป็น 2 เท่า รังสีดังกล่าวส่งผลกระทบไปยัง แหล่งน้ำทำให้สัตว์และพืชในน้ำ มีปัญหาการเจริญเติบโต ส่งผลกระทบยังพืชพันธ์ บนผิวดิน ทำให้ผลผลิตต่ำและตาย ยังมีผลกระทบต่อมนุษย์ทำให้สามารถเกิด มะเร็งผิวหนังได้ง่ายขึ้น ปฏิกิริยาเรือนกระจกทำให้ ก๊าซมีเ็ทนถูกปล่อยออกมามากขึ้น จึงขาดแคลน ออกซิเจนในชั้นบรรยากาศ ก๊าซมีเทนเป็นต้นเหตุที่จะทำลายระบบนิเวศของพันธ์ พืชใต้ผิวดิน และน้ำจะเน่าเสียเชื่อว่าจะส่งผลต่อเนื่องไปอีก 200 ปี จากการสำรวจ ปี 1990 มีปริมาณก๊าซ มีเท็น 4 : 1,000,000 ส่วน ปี 1980 มี 12 : 1,000,000 ส่วน ปี 2006 พบว่ามีถึง 1,780 : 1,000,000 ส่วน นับว่าอยู่ในระดับอันตรายต่อโลกสูงสุด แบบไม่เคยมีมาก่อนที่ผ่านมา 800,000 ปี ไม่เคยเกินกว่า 750 : 1,000,000 ส่วน พร้อมๆกับบนพื้นผิวโลกมีการพัฒนา การก่อสร้างเมืองขนาดใหญ่มากขึ้น พื้นผิวถูกปิดกั้นด้วยถนนคอนกรีต ผิวดินที่ปกคลุมด้วยต้นไม้น้อยลง ป่าเริ่มน้อยลง คือ องค์ประกอบเสริมที่พร้อมจะทำให้โลกเปลี่ยนแปลงทุกด้านไปพร้อมกัน

ก็าซมีเทนจะทำให้น้ำบนโลกเน่าเสียอย่างกว้างขวาง ขณะนี้เกิดขึ้นแล้ว

มนุษย์จะพบกับมะเร็งผิวหนังง่ายกว่าเดิม จากรังสีอุคร้าไวโอเลทที่เข้มข้น

สัตว์และพืชในมหาสมุทร (Marine organisms) รับผลกระทบจากรังสีอุคร้าไวโอเลทที่สะท้อนกลับ    ลงมาเพิ่มขึ้น ซ้าย สภาพที่สมบูรณ์ ขวา สภาพที่ถูกรังสี (ก่อนเจริญพันธ์) ขณะนี้พบมากขึ้น

ผลกระทบในสัตว์ สะเทินน้ำสะเทินบก จากการสะสมรังสีอุคร้าไวโอเลท

นอกจากนั้น โลกสะสมความร้อนเพิ่มขึ้นโดยไม่มีทางระบายสู่ชั้นบรรยากาศได้ ตามปกติพื้นผิวน้ำแข็งได้รับอุณหภูมิสูงก็เกิดการละลายเพิ่ม (โลกมีพื้นที่เป็นน้ำและน้ำแข็ง 70 %) ปริมาณน้ำย่อมมากขึ้นอย่างรวดเร็ว ส่วนผิวน้ำในมหาสมุทร อุณหภูมิความร้อนสูงขึ้นเช่นกัน ทำให้เกิดพายุไซโคลน ขนาดใหญ่มากขึ้นและถี่ เกิดฝนตกมาก ก็ยิ่งเพิ่มปริมาณน้ำมากขึ้นตามลำดับ ทำให้พื้นผิวดินน้อยลงหรือเริ่มต้นเกิดสภาวะน้ำท่วมในพื้นที่ลุ่มมากขึ้น การแปรปรวนด้านอุณหภูมิของโลก ทำให้ฤดูกาลเริ่มเปลี่ยนแปลงอาจมีผลกระทบ ต่อระบบสนามแม่เหล็กโลก มีรายงานว่าสนามแม่เหล็กโลกกลับขั้วมาแล้ว 170 ครั้ง ในอดีตครั้งสุดท้ายเกิด เมื่อ 700,000 ปีมาแล้ว ขณะนี้มีความเปลี่ยนแปลง 10% ทำให้เราพบกับความแปรปรวนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ก่อให้เกิดการเสียชีวิตของมนุษย์ ในรูปแบบใหม่ เช่น เสียชีวิตจากความร้อนจัด (ร้อนตาย) เสียชีวิตจากจมน้ำ โคลนถล่มในบางพื้นที่ ด้วยการที่ภัยพิบัติเกิดอย่างกะทันหัน อนาคต แม้ว่าการเกิดปฏิกิริยาเรือนกระจกเป็นปัจจัยพื้นฐานของ การเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศโลก ต้องใช้เวลานาน หากเกิดแล้วแก้ไขไม่ได้ เป็นเรื่องที่ร้ายแรงมากที่ส่งผลต่อ ความเป็นอยู่ของมนุษย์อย่างหลีกเหลี่ยง ไม่ได้เลย

การระเบิดของภูเขา Pinatubo ปี 1991 เพียงไม่กี่วัน แต่ไม่น่าเชื่อที่มีผลกระทบต่อระบบชั้นผลิตโอโซนของโลก มากกว่า 1 ล้านปี จากการเพิ่มมากขึ้นของรังสี อุคร้าไวโอเลท โดยไม่สามารถแก้ไขกลับคืนมาได้ แล้วควันพิษจากรถยนต์เราที่เพิ่มขึ้นทุกวันล่ะ ?

ผลกระทบเรือนกระจกได้เกิดบนดาวศุกร์ มานานแล้วและกำลังค่อยๆเกิดบนโลก

อนาคตโลกจะต้องพบกับมรสุมการเปลี่ยนแปลงอย่างไม่สิ้นสุด แล้วสิ่งที่แสดง ผลกระทบจากพายุขนาดใหญ่ น้ำท่วมแผ่นดินเคลื่อนตัว สัตว์พืช สภาพอากาศจะ ขาดแคลนลงทวีคูณตามลำดับ สามารถทำให้มนุษย์เดือดร้อนอดยาก จากการที่ถูกทำลายไปที่ละน้อยๆและเรื่อง นี้เป็นเรื่องใหญ่ที่สุดของโลก เราเอากลับใจใส่น้อยมากเพราะรู้ลึกว่าไกลตัว แต่ข้อเท็จจริงนั้นเกี่ยวข้องกับชีวิตประจำวันเราทั้งสิ้น โปรดเริ่มช่วยกันตั้งแต่เดี๋ยวนี้ มีรายงานผลจากการทดสอบแบบจำลองสถานการณ์จากหลายสถาบันมากมาย เช่น ภายในปี พ.ศ.2568 ประชากรโลก 2 ใน 3 จะขาดแคลนน้ำเนื่องจากเน่าเสียด้วย สภาวะปฏิกิริยาเรือนกระจกและจากการเพิ่มของจำนวนประชากร หากมีการเกิดแบบชัดเจนแล้ว สภาพท้องฟ้าตลอดทั้งวันจะมี สีแดงอมส้มมอง ท้องฟ้าจะเห็นกลุ่มหมอก เป็นสีเทาดำ มีแสงจ้าจากการะท้อนอย่างรุนแรงทำให้ แสบตาจากการมองท้องฟ้าทั้งๆที่มีเมฆดำ นอกเหนือจากนั้นผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศ จะมีผลโดยตรงต่อ สภาพความเป็นอยู่ของมนุษย์ เกิดการผันแปรของฤดูกาลกระทบต่อการเกษตร บางพื้นที่ร้อนจัด แห้งแล้ง บางพื้นที่หนาวจัดและบางพื้นที่ฝนตกชุก เกิดอุทกภัย น้ำท่วม แพร่ระบาดของเชื้อโรคใหม่ มนุษย์ขาดภูมิคุ้มกัน ท้ายที่สุดเมื่อผืนดินมีข้อจำกัดเรื่องการเพาะปลูกจากฤดูกาลที่เปลี่ยนแปลงไป เกิดการแย่งชิงทรัพยากร แหล่งเพาะปลูก แย่งชิงแหล่งที่อยู่อาศัย ก็จะกลายเป็น สถานการณ์สงครามเศรษฐกิจเพิ่มความอดอยาก ของประชากรโลก

สภาพการละลายของน้ำแข็งขั้วโลก ในปัจจุบัน (แนวเส้นสีแดงเป็นแนวน้ำแข็งเมื่อ ปี 1979)

ถ้าไม่ร่วมกันแก้ไข อนาคตโลกอาจจะมีบรรยากาศเช่นนี้

ความเป็นไปได้ : ปัจจุบันได้เกิดขึ้นแล้ว หากไม่มีการร่วมมือแก้ไขโอกาสก็จะเพิ่มผลกระทบมากขึ้น เรื่อยๆ คาดว่าจะเห็นภาพชัดเจนของปัญหาในระยะ 100 – 300 ปี ข้างหน้า จะยิ่งแก้ไขยากขึ้นเรื่อยๆ ในที่สุด อาจก็เกิดแก่งแย่ง ทรัพยากรธรรมชาติ แก่งแย่งพื้นแผ่นดินที่ อุดมสมบูรณ์กว่า ซึ่งเหลือน้อยลง ผลผลิตอาหารสำหรับ ประชากรโลกจากเริ่มขาดแคลน สภาพอากาศมีการเปลี่ยนแปลงไปทั่วโลก พร้อมกับแผ่นดินที่ลุ่มชายฝั่งทะเลจะถูกน้ำท่วมสูงไปเรื่อยๆ (เฉลี่ยปีละ 1- 3 ซม.) การแก้ไขเหตุการณ์ : สามารถแก้ไขได้ โดยร่วมมือกันลดการใช้สารเคมีที่มี ปฏิกิริยาเรือนกระจกและ เพิ่มเติมการปลูกป่า สร้างความชุ่มชื้นให้ผิวดินอย่างจริงจัง ร่วมมือใช้ทรัพยากรโลก อย่างประหยัดตามความจำเป็น เช่น ลดปริมาณการใช้สิ่งต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับตัวเรา เองในชีวิตประจำวันบ้าง ก็จะช่วยให้สิ่งนั้นผลิตออกจากโรงงานน้อยลง เมื่อโรงงาน ต่างๆผลิตน้อยลง การสิ้นเปลืองด้านธรรมชาติ และพลังงานก็น้อยลงตาม ยึดหลัก ดำรงชีวิตแบบเศรษฐกิจพอเพียง ความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์และสังคม : นักวิทยาศาสตร์ พยายามคิดและปรับปรุงส่วนประกอบของสารเคมีที่ใช้ในด้าน อุตสาหกรรมเพื่อลดปัญหาผลกระทบ นักอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมพยายามรณรงค์ แก้วิกฤตกาลทั้งทางตรงและทางอ้อม แต่คงไม่ทันการณ์หากเราไม่ร่วมแก้ไขด้วย