SunflowerCosmos.org > Cosmology > Astronomy

ดาวตก

เป็นเรื่องที่มนุษย์คุ้นเคยเพราะดาวตก เกิดขึ้นทั่วไปมากตลอดเวลาตลอดทั้งปี
ทั้งกลางวันและกลางคืน ส่วน กลางวันเราจะมองไม่เห็น
หากเราทดลองนั่งมองไปยังท้องฟ้า เวลากลางคืนภายใน 2-3 ชั่วโมง
อาจเห็นแสงวาบพุ่งเล็กพุ่งลงมาจากท้องฟ้า เมื่อใกล้ถึงพื้นแล้วแสงหายไป
นั่นคือปรากฏการณ์ ของดาวตก

ดาวตก ตกสู่โลกตลอดเวลาทุกสถานที่ ทั้งกลางวันและกลางคืน
วันละมากกว่า 100 ล้านชิ้นหรือปีละประมาณ 16,000 ตัน

ภาพขยายจุลอุกกาบาต ที่มีขนาดเล็กมาก เป็นเม็ดฝุ่นอวกาศ เมื่อได้รวมตัวกันเป็นจำนวนมาก
สามารถทำให้ปรากฎการณ์ ดาวตกได้ หากมีจำนวนน้อยก็จะไม่สามารถเกิดดาวตกได้

แท้จริงแล้ว ดาวตกนั้นเกิดจากอนุภาคของก้อนฝุ่นหมอก (Grains of dust)
หรือจุลอุกกาบาต (Meteoroid) เสียดสีเผาไหม้กันในชั้นบรรยากาศของโลก
เป็นการชนปะทะ ระหว่างอะตอมและโมเลกุล ของจุลอุกกาบาต
ที่มีจำนวนปริมาณมาก เหตุการชนปะทะของอะตอมเพราะเกิดจาก
การกระตุ้นของแม่เหล็กไฟฟ้า (Excitation) ทำให้ละอองของอีเล็คตรอน
แตกกระจายออก จึงเกิดความร้อนเห็นเป็นแสงสว่าง โชติช่วงพรึบแล้วระเหิดหายไป

ไอออนของอีเล็คตรอน มีทางยาวเป็นหางประมาณ 20-30 กม.

การดูดาวตก ไม่จำเป็นต้องใช้กล้องทางดาราศาสตร์ จะไม่สามารถติดตามแนวทิศทางการตกได้ทัน
และสามารถเห็นด้วยตาเปล่าชัดเจนดีในเวลากลางคืน

หากสังเกตดาวตก จะเห็นหางเป็นทางยาวอยู่เบื้องหลัง ถึงแม้แสงสว่างหมดลง
แต่ยังมีไอออนและอีเล็คตรอน วิ่งอยู่พุ่งพล่านขนาดกว้างหลายเมตรและยาว
20-30 กม. นักดาราศาสตร์สามารถใช้สัญญาณคลื่นวิทยุตรวจจับการสะท้อนของ
คลื่นเพื่อทราบความถี่ได้ เป็นวิธีการเดียวกันที่ใช้สำรวจ ดาวตกเวลากลางวัน

ส่วนใหญ่ปรากฏการณ์ดาวตกจะเกิดในระดับความสูง 80-110 กม.
ถ้าสภาพอากาศมีความหนาแน่นเพียงพอ ยิ่งทำให้เกิดความโชติช่วงมากขึ้น
อัตราความเร็ว ระหว่าง 11-72 กม./ วินาที บางกรณีที่ช้าลง
เกิดจากกระทบกระแทกกันเอง ในขณะตกสู่ผิวโลก

เราจะเห็นดาวตกทั้งในเมืองและนอกเมือง เป็นประจำทุกคืน

การจะเห็นดาวตกในเวลากลางคืน ดาวตกนั้นต้องมีค่าความสว่าง
+2 Magnitude (หน่วยวัดระดับความสว่างของวัตถุบนท้องฟ้า) มีขนาด 8 มม.
มีน้ำหนักประมาณ 0.1 กรัม แต่ละวันมีดาวตก ที่มีค่าความสว่าง + 5 Magnitude
ตกสู่โลกประมาณ 100 ล้านชิ้น ทุกสถานที่ตลอดเวลาปีละประมาณ 16,000 ตัน