อันดับที่ 10 : Supernova SN 1006 แสดงอนุภาคพลังสูง

เป็นการสำรวจ SN 1006 supernova มีตำแหน่งห่างจากโลก 7,000 ปีแสง โดย
Hubble Space Telescope ร่วมกับ Chandra -CTIO - VLA/GBT Observations
แสดงภาพระยะใกล้ ให้เห็นการเปลี่ยนแปลงอนุภาค พลังงานในระดับสูง (High
energies) ของ Supernova shockwaves มีลักษณะแสงคล้าย ริบบิ้นแผ่ยาวและ
กรรโชกออกมา ด้วยคลื่นระเบิดจากการไหลท่วม ของก๊าซไฮโดรเจน ความเร็วราว
6-10 ล้านกิโลเมตร/ชั่วโมง มีความร้อนสูงมาก

ภาพถ่ายคล้ายริบบิ้นนี้ เป็นตำแหน่งบนด้่านขวา ของ SN 1006 supernova เหมือนเส้นด้ายสีขาวเล็กๆ อ่านรายละเอียดและดูภาพ ที่ 7 เพิ่มเติม

เจ้าของผลงาน : Gemini Observatory - Hawaii

อันดับที่ 9 : ดาวเคราะห์ โคจรรอบ HR 8799 ดวงอาทิตย์ของตน ?

HR 8799 มีฐานะเป็นดาว Host star (ดวงอาทิตย์ระบบสุริยะอื่น) มีตำแหน่งห่าง
จากโลกประมาณ 130 ปีแสง สามารถมองจากโลกได้ ด้วยกล้อง ฺBinoculars
ความสุกสว่างระดับ 5.96 Magnitude ขนาดมวลใหญ่กว่าดวงอาทิตย์ 1.5 เท่า

มีบริวารเป็นดาวเคราะห์ 3 ดวงโคจรอยู่โดยรอบ คือ HR 8799 b - HR 8799 c
และ HR 8799 d ทั้งหมดมีวงโคจรห่างจาก Host star 68 AU - 38 AU - 24 AU
ตามลำดับ และดาวเคราะห์แต่ละดวงใช้เวลาโคจร รอบโดย Host star ตนเอง
ประมาณ 465.7 ปี - 189 ปี – 100 ปี ตามลำดับ ได้สำรวจพบเมื่อ ปี ค.ศ. 2008

นับเป็นภาพดาว HR 8799 ภาพแรกทีมีดาวเคราะห์ (จุดเล็กด้านเหนือ)โคจรอยู่
รอบ Host star ในระบบสุริยะของตน ชัดเจนที่สุดเท่าที่เคยมี โดยถ่ายจากพื้น
โลกที่หอสังเกตการณ์ GeminiObservatory ด้วยกล้อง Infrared technology
บนเกาะฮาวาย

จากการวิเคราะห์ มีความเป็นไปได้ ดาวเคราะห์เล็กๆ ที่เห็นมีขนาดใหญ่กว่าดาว
พฤหัส 8 เท่า อย่างไรก็ตาม ยังมีข้อโต้แย้งกันว่า เป็นดาวเคราะห์หรือไม่ เนื่อง
จากยังมีข้อมูลน้อยเกินไป โดยยังไม่ทราบถึง แรงดึงดูดระหว่างกันอย่างแท้จริง
อาจจะเป็น เพียงดาวทั่วไปก็ได้ ซึ่งขณะนี้ยังจ้องมีข้อมูลสนับสนุนเพิ่มเติม

เจ้าของผลงาน : NASA, /CXC, MIT, F.K.Baganoff et al

อันดับที่ 8 : กิจกรรมหลุมดำยักษ์ ระยะใกล้ ใจกลางทางช้างเผือก

Sagittarius A* (หรือเรียก A-star) เป็นตำแหน่งมีความเป็นปึกแผ่นของ Radio
emission (การเปล่งรังสีช่วงคลื่นวิทยุ) บริเวณจากใจกลาง Milky Way Galaxy
ด้วยลักษณะพิเศษ ดังกล่าว จึงพิจารณาได้ว่า มีความสัมพันธ์กับ หลุมดำยักษ์
(Supermassive black hole) ที่จุดศูนย์กลางของ Milky Way Galaxy

ฉะนั้น Sagittarius A* จึงเป็นการเกี่ยวข้องกับ หลุมดำยักษ์ ซึ่งไม่ใช่หลุมดำแต่
เป็นการสำรวจ การฟุ้งกระจายของ คลื่นพลังงานจากก๊าซ และกลุ่มหมอกร้อนที่มี
อุณหภูมิสูงกว่า 1 ล้านองศา เป็นแหล่งคลื่นวิทยุ (Radio source ) ท่วมล้นออกมา
จากหลุมดำยักษ์ เพราะตัวหลุมดำเองไม่สามรถเปล่งแสงออกมาได้ แต่ในอนาคต
อาจมีเทคนิคถ่ายภาพ หลุมดำโดยตรงได้

ดังนั้นจึงเป็นภาพ กิจกรรมการแสดง หลุมดำมวลยักษ์ มีการทำงานส่งผลออกมา ภายนอกในบริเวณใกล้เคียง โดยมีการหมุนม้วนกันเหมือนเส้นผมพันกัน เชื่อว่ามี
ความ กว้าง 4,506 กิโลเมตร มีมวลมากกว่า ดวงอาทิตย์ 2-4 ล้านเท่า์

เป็นการถ่ายภาพระยะไกลจากพื้นโลก ด้วยกล้อง Radio telescopes จากการ
เล็งกล้อง 3 จุดบนโลก พร้อมๆกัน คือจาก Hawaii – Arizona และ California
ไปยัง เป้าหมายตำแหน่ง Sagittarius A* (A-star) บริเวณใจกลาง Milky Way
จึงได้ภาพดังกล่าว

เจ้าของผลงาน : X-ray image courtesy NASA/CXC/Rutgers/G.Cassam-Chenao, J.Hughes
et al.; radio image courtesy NRAO/AUI/NSF/GBT/VLA/Dyer, Maddalena & Cornwell; optical
image courtesy Middlebury College/F.Winkler, NOAO/AURA/NSF/CTIO Schmidt & DSS

อันดับที่ 7 : สภาพเตรียมหมดอายุขัยของ Supernova SN 1006

เมื่อ 1,000 ปีมาแล้ว Supernova SN 1006 ถูกสำรวจพบ และมีการบันทึกไว้ใน
ปูม ของนักดาราศาสตร์ชาว China – Japan – Europe และ Arab โดยในครั้งนั้น
มีความสุกสว่างเท่ากับ ดาวศุกร์ เห็นต่อเนื่องเป็นสัปดาห์ เหมือนพุลแตก (Fire-
works display) บนท้องฟ้า โดยปราศจากความเข้าใจว่าเป็นปรากฎการณ์สิ่งใด

วันนี้ นักดาราศาสตร์ ทราบว่า Supernova SN 1006 มีสาเหตุจาก White dwarf
star (ดาวแคระขาว) ที่ไม่เสถียรและระเบิดออกมา เป็นการปลดเปลื้องธาตุของ
ตนเอง เช่น Iron อย่างเร่งด่วนจากภายใน เพราะว่าไม่มีวัตถุดิบเพียงพอ โดยหลัง
จากนี้ไปการเข้าสู่ พัฒนาการเป็น Neutron star หรือ Black hole (หลุมดำ) อย่าง
สมบูรณ์แบบต่อไป

ภาพการระเบิด SN 1006 supernova remnant มีตำแหน่งห่างจากโลก 7,000
ปีแสง ในหมู่ดาว Lupus (หมาป่า) ใช้เทคนิคการถ่ายประกอบด้วย X-ray data
จาก NASA's Chandra X-ray Observatory (สีน้ำเงิน) Optical data จาก The
University of Michigan's 0.9 meter Curtis Schmidt telescope at the NSF's
Cerro Tololo Inter-American Observatory (CTIO; สีเหลือง) และ Digitized
Sky Survey (สีส้ม และแสงสีน้ำเงิน) ร่วมกับRadio data จาก NRAO's Very
Large Array และ Green Bank Telescope (VLA/GBT; สีแดง) โดยใช้เวลา
ทั้งสิ้น 61 ชั่วโมง รวม 11 จุด

เจ้าของผลงาน : NASA/JPL-Caltech/VLA/MPIA

อันดับที่ 6 : แหล่งกำเนิดดาว นอกเขต Southern Pinwheel galaxy

Southern Pinwheel (M 83 หรือ NGC 5236) จัดอยู่ในประเภท Spiral galaxies
สามารถมองจากโลกด้วยกล้อง Telescopes ตำแหน่งในหมู่ดาว Hydra (งูไฮดรา)
มีความสุกสว่างระดับ 7.6 Magnitude โดยสำรวจพบมากว่า 250 ปีแล้ว มีระยะทาง
ห่างจากโลก 15 ล้านปีแสง

ภาพใหม่นี้ ทำให้เห็น Embryonic stars (การฟักตัวของดาว) เป็นจุดที่ความสุก
สว่างตรงกลาง ในวงแขน (สีแดง) วนอยู่รอบๆกาแล็คซี่ นัยเป็นลักษณะรูปแบบ
Absolutely stunning (ที่น่ามหัศจรรย์) ไม่ต้องพึงพาสิ่งใดเหตุเพราะ มีตำแหน่ง
ของตนนอกเขตกาแล็คซี จึงขาดแคลนวัตถุดิบ ต่อการก่อตัวในระบบของดาว
(Star formation)

เจ้าของผลงาน : NASA/JPL/University of Arizona

อันดับที่ 5 : ร่องรอยถูกชน อย่างน่าตกใจ บน ดวงจันทร์ Phobos

ดาวอังคาร มีดวงจันทร์ โคจรเป็นบริวาร 2 ดวงคือ Phobos และ Deimos มีขนาด
เล็กทั้งคู่ สำหรับดวงจันทร์ Phobos นักดาราศาสตร์ตั้งฉายาว่า Doomed moon
(ดวงจันทร์เคราะห์ร้าย) เพราะมักจะมี ดาวเคราะห์น้อย จาก Main asteroid belt (ตำแหน่งระหว่าง ดาวอังคารกับดาวพฤหัส) พุ่งเข้าชนปะทะบ่อยครั้ง

ดวงจันทร์ Phobos มีขนาด 17x27 กิโลเมตรและวงโคจรใกล้ดาวอังคารมากเพียง
5,800 กิโลเมตร (ดวงจันทร์ของโลกโคจรห่าง 400,000 กิโลเมตร) ดังนั้นราวอีก
100 ล้านปี ดวงจันทร์ Phobos อาจเริ่มไม่เสถียรจากการถูกชนปะทะ และถูกแรง
ดึงดูด พุ่งเข้าหาดาวอังคารเอง หรือ ถูกชนปะทะจนเหลือเพียงชิ้นเล็กชิ้นน้อยลง
ไปเรื่อยๆ ท้ายที่สุดเหลือ แต่เศษซากโคจรรอบ ดาวอังคารเป็นวงแหวนหิน

ภาพที่เห็นความคมชัดสูง จึงมองเห็นข้อพิสูจน์จากการถูกชนปะทะจาก อุกกาบาต
หรือดาวเคราะห์น้อย เกิดหลุมบ่อมากมาย แสดงถึงการชนหนักและรุนแรงในแต่
ละครั้งอย่างน่ากลัวและน่าตกใจ

เจ้าของผลงาน : ESO

อันดับที่ 4 : รอยยับย่นของพายุก๊าซ บน ดาวพฤหัส

บนดาวพฤหัสพื้นผิว เป็นแหล่งเกิดพายุขนาดใหญ่ มีพลังขนาดลมรุนแรง มากกว่า โลกหลายเท่าเพราะไม่มีสิ่งกีดขวาง เช่น ภูเขา ต้นไม้เหมือนโลกสภาพบรรยากาศ ประกอบด้วยก๊าซไฮโดรเจน ฮีเลียมหนาแน่น ยังมีส่วนประกอบของน้ำและก๊าซ แอมโมเนีย (Ammonia) จัดอยู่ใน กลุ่มดาวเคราะห์ ประเภท Jovian planets

การเปิดเผยรอยย่น แนวก๊าซของ ดาวพฤหัส ซึ่งเป็นพายุก๊าซ ถ่ายจากพื้นโลก
ด้วยกล้องขนาด 27-foot (8.2-meter) สั่งการด้วยคอมพิวเตอร์ จากหอสังเกต
การณ์ ในประเทศ Chile ทำให้สามารถเห็นภาพรอยยับย่น ที่เล็กยาวราว 300 กม. บนดาวพฤหัสให้เห็นได้ชัดขึ้น

ภาพดังกล่าว ใช้เลนส์ซึ่งดัดแปลงให้ขจัดความเพี้ยน และบิดเบี้ยวจากแสงที่ผ่าน
เข้ามาในชั้นบรรยากาศโลก เรียกว่า MAD (for Multi-Conjugate Adaptive
Optics Demonstrator) โดยระบบใช้การอ้างอิงเป้า ดาวมากกว่า 2 ดวง และ
สามารถขจัดความพร่ามัว มากกว่า 30 เท่า

เจ้าของผลงาน : NASA/Swift/Stefan Immler, et al.

อันดับที่ 3 : Gamma-ray burst น่าอัศจรรย์ เห็นจากโลกด้วยตาเปล่า

ปรากฎการณ์ของ Gamma-ray bursts มีช่วงอายุสั้น เพราะเป็นพลังงานจากแสง
(Energetic form of light) อย่างน้อยมีส่วนเกี่ยวข้องกับ Supernovae บางประ
เภท เป็นการระเบิดจากช่วงเวลาดาวยักษ์ ได้หมดอายุขัยแล้ว ซึ่งเป็นลักษณะ
พิเศษเฉพาะ จากการสำรวจพบเกิดขึ้นเพียงไม่กี่วินาที หรือไม่กี่นาทีแต่มีความ
สว่างเป็นพันล้านเท่าของดวงอาทิตย์

นักวิทยาศาสตร์ ได้ตรวจสอบพบแสงกระพริบเป็นช่วงสั้นๆ ตำแหน่งบริเวณช่อง
ว่างระหว่างดวงดาว (Interstellar) ด้วยตาเปล่า หลังจากนั้นจึงได้พยายามค้นหา
ปรากฎการณ์แปลกๆ ดังกล่าว

ในคืนต่อมา พบว่าเป็นการระเบิดอย่างเร็ว ขนาดยักษ์ (Massive gamma-ray
burst) มีระยะทาง ห่างจากโลก ถึง 7.5 พันล้านปีแสง จากการใช้ NASA's Swift
satellite ค้นหาด้วย X-Ray Telescope (left) - Optical/Ultraviolet Telescope
(right) ทราบว่า แหล่งที่มาชื่อ GRB 080319B มีระยะครึ่งทางของจักรวาล โดย
บริเวณดังกล่าวนั้น มนุษย์ไม่สามารถมองเห็น อะไรจากโลกได้เลย

เจ้าของผลงาน : NASA/JPL-Caltech/University of Arizona

อันดับที่ 2 : หิมะขนาดใหญ่ถล่มลงจากภูเขา บนดาวอังคาร

สภาพทั่วไปทางธรณี ดาวอังคารมีความหลายหลากเช่นเดียวกับโลก อดีตมีน้ำใน
ปริมาตรมากซึ่งอาจมากกว่าบนโลกในปัจจุบันนี้ น้ำ และลมมีบทบาทที่สำคัญต่อ
การเปลี่ยนแปลงสภาพ โดยเป็นตัวนำสารประกอบบนพื้นผิวเข้ารวมกัน สนับสนุน
จากการเกิดแผ่นดินไหว และดาวอังคารมีหิมะในฤดูหนาวเช่นเดียวกับโลก

ครั้งแรกที่นักวิทยาศาสตร์ เห็นภาพหิมะถล่มกลิ้งเกิดขึ้นบน ดาวอังคาร จากแฟ้ม
ภาพของยานสำรวจ HiRISE ซึ่งโคจรรอบดาวอังคารถ่ายไว้ได้ รู้สึกเป็นเรื่องสนุก
สนานเหมือนเกิด ขึ้นเช่นเดียวกับที่สวิตเซอร์แลนด์

แต่หลังจากได้พิจราณาทบทวนดู จากภาพย้อนหลังไป พบว่ามีสถิตสูงมาก บาง
ภาพเกิดขึ้น เมื่อปีที่แล้ว ความคมชัดสูงของภาพ ทำให้เห็นฤทธิ์เดชของคลื่นฝุ่น
ตลบ รอยเลื่อนของแผ่นดิน อย่างรุนแรง

ทำให้ทราบกลไกการเคลื่อนไหวบนดาวอังคาร ที่เราไม่เคยเห็นการเปลี่ยนแปลง
นับมาล้านปี ภาพดังกล่าวเป็นหน้าผาสูงชัน 700 เมตร ลาดชัน 60 องศา ขอบหน้า
ผามีชั้นโดม ถูกทับถม ด้วย Carbon dioxide (สีน้ำตาลแดง) ตำแหน่งดังกล่าว
เป็นขั้วด้านเหนือ กำลังย่างเข้าสู่ Spring (ฤดูหิมะละลาย) เป็นวัฐจักรบนดาวอังคาร

เจ้าของผลงาน : Bullit Marquez/AP ถ่ายจากท้องฟ้าเมือง Manila ประเทศ Philippines

เจ้าของผลงาน : Dave Jurasevich (Mt. Wilson Observatory)
ถ่ายจากท้องฟ้าเมือง Los Angeles รัฐ California ประเทศ USA.

อันดับที่ 1 : พระจันทร์ยิ้ม

ภาพที่ทุกคนออกไปมองท้องฟ้าแล้วอดยิ้มไม่ได้ จนเรียกติดปากว่า พระจันทร์ยิ้ม
เกิดปรากฎการณ์เมื่อต้นเดือน ธันวาคม 2551 ทางดาราศาสตร์ เรียกว่า เป็นการ
เกิด Planetary conjunction คือปรากฏการณ์มองเห็น วัตถุบนท้องฟ้าที่อยู่ห่างกัน
มาอยู่ใน ตำแหน่งใกล้กัน ดังเช่นครั้งนี้ ดาวศุกร์ ดาวพฤหัส และดวงจันทร์อยู่
ในตำแหน่งใกล้กัน โดยจะเกิดขึ้นนานๆครั้ง

จัดอันดับเป็นภาพที่คนทั่วโลกดูมากที่สุด ทั้งที่เกิดขึ้นในปลายปี ภาพถ่ายเหนือ
ท้องฟ้า (บน) เมือง Manila ประเทศ Philippines จะแตกต่างจากภาพ ถ่ายเหนือ
ท้องฟ้า (ล่าง) เมือง Los Angeles รัฐ California ประเทศ USA

โดยแถบเอเชียจะเห็นเป็นลักษณะตำแหน่ง พระจันทร์ยิ้ม ชัดเจนกว่า ส่วนแถบ
อเมริกา หากถามผู้คนที่นั้นจะงงๆ แม้ตำแหน่งดาวเคราะห์ใกล้กันก็จริง จะมองยาก
กว่า โดยพระจันทร์จะลับขอบไปราวช่วง 3 ทุ่ม จึงไม่เข้าใจคำถามดังกล่าวในเรื่อง
พระจันทร์ยิ้ม