สิ่งที่มนุษย์ เชื่อและเข้าใจนั้นย่อมต้องเกิดจากการพิสูจน์ ในหลายขบวนการโดย
มีปัจจัยของการมองเห็น การได้ยินเสียง หรือแม้แต่การสัมผัสด้วยโสตประสาท
จากการได้กลิ่น เหล่านี้เป็นต้น ความจำเป็น ถึงการมองเห็นได้เป็นปัจจัยหลักดัง
เช่นการเห็นภาพเพียงภาพเดียว อาจสามารถอธิบายได้นับหมื่นคำ

ด้วยการค้นคว้าด้านจักรวาลวิทยาก็เช่นกัน การสำรวจข้อมูลด้วยภาพก็เป็นบรรทัด
ฐานที่มีความสำคัญ แต่ในจักรวาลอันกว้างใหญ่ในบางกรณี ไม่สามารถจะเห็นเรื่อง
ราวเป็นภาพได้ทั้งหมด เหตุผลจากระยะไกล จากเครื่องมือที่มนุษย์มีอยู่ในปัจจุบัน
รวมถึงปรากฎการณ์ต่างๆ เราอาจยังไม่เข้าใจอีกมากมาย หรือด้วยเหตุผลอื่นๆที่ยัง
อธิบายในทางวิทยาศาสตร์ได้ยาก

เริ่มจากรอบๆตัวเราก่อน

สิ่งที่อยู่รอบตัว หากสามารถมองเห็นคลื่นในระดับแตกต่างกันได้ จะพบว่ารอบๆตัว
เรามีความแปลกประหลาดอย่างมัหศจรรย์ พิลึกแทบจะอธิบายไม่ได้ เพราะบาง
อย่างอาจไม่เคยรู้จักเสียด้วยซ้ำ ในแต่ละแห่งแต่ละที่มีรูปแบบ และลักษณะมวล
ของสสาร พลังงานต่างกันไป หาที่มาที่ไปไม่ได้

โดยแสดงค่าเป็นแสง แต่มีพลังงานด้วย ความเป็นจริงสิ่งที่เล็กๆ เช่นอนุภาคต่างๆ
หน่วยย่อยรวมกันเป็นหน่วยใหญ่ บางหน่วยใหญ่โตเท่าสนามฟุตบอล เท่าตึกหลาย
ชั้น แม้แต่คลื่นโทรศัพท์มือถือ คลื่นวิทยุหมุนวน มากมายอยู่รอบตัว สามารถมอง
เห็นโครงสร้างคลื่นอย่างวุ่นวายโกลาหล

นอกจากนั้นบางชนิดมีลักษณะ การสั่นไหวเป็นพลังคลื่น อย่างเป็นระบบน่าพิศวง
งงงวยทุกอย่างเป็นรูปแบบ มีโครงสร้างละเอียดอ่อนคล้ายรูปทรงทางเรขาคณิตที่
สมบูรณ์แบบ ประสานกันไปมา จนมนุษย์อาจจะไม่มีความสามารถที่จะออกแบบ
ได้เช่นนั้นเลยทีเดียว

การเห็นดังกล่าวมิใช่เรื่องจิตนาการ ฝันเพ้อ หรือจิตหลอน เชื่อว่ามนุษย์(บางคน)
สัตว์(บางตัว) มีศักยภาพพิเศษ สามารถเห็นได้โดยวิธีธรรมดาปกติได้ แต่อาจไม่
เข้าใจสิ่งที่เห็น ว่าคืออะไร จนเกิดความกลัว ซึ่งแท้ที่จริงเป็นเห็นคลื่นรังสี ระดับ
สูงขึ้นกว่า Visible spectrum

ตรวจสอบพลังงาน ค้นหามาตลอดสิบปี ในห้องทดลอง

นับวันการค้นพบ สิ่งต่างๆของนักวิทยาศาสตร์ ยิ่งเพิ่มความน่าสนใจมากยิ่งขึ้นจาก
องค์ประกอบเล็กที่เป็นอนุภาครากฐานสำคัญของพลังงาน ที่มีความเกี่ยวข้องโยง
ใยกันไปทั่วจักรวาล ต้นเหตุดังกล่าวเป็นการแสดงพลังงานของอนุภาค แต่การมี
จำนวนมากและหนาแน่น เป็นสิ่งที่น่าสนใจว่า น่าจะมีประโยชน์ด้านพลังงาน

เราพึงเริ่มต้นเข้าใจเรื่องพลังงาน ที่เราไม่เคยเห็นและพบว่ามีมากมายกว่าที่นึกไว้
อาจมีวิธีเห็นรูปแบบสิ่งต่างๆในจักรวาลชัดแจ้งขึ้น เพราะสิ่งเหล่านั้นมีกติกาเดียว
กันทั่วทั้งจักรวาล โดยการแสดงตัวออกมาในระดับพลังงานต่างๆได้ เปรียบเสมือน
คนที่มีปัญหาสายตา มองไม่เห็นตัวอักษรในหนังสือหรืออ่านไม่ออก ดูไม่รู้เรื่อง
เมื่อใส่แว่นทุกอย่างแจ่มชัด

หากเราพบบนโลกได้ ในจักรวาลทั่วไปก็มีเช่นเดียวกัน ระบบพลังงานในจักรวาล
แสดงตัวอย่างไม่มีขอบเขตหรือรั้วขวางกั้นแม้แต่น้อบางกรณีจะอยู่กระจุกตัวกัน
เป็นแหล่งๆเพื่อเกื้อหนุน ในระบบของสิ่งที่เกี่ยวข้องกันเป็นพิเศษโดยอธิบายทาง
วิทยาศาสตร์ไม่ได้ในขณะนี้ แต่บางแหล่งก็มีการผันแปรไปตลอดเวลาเช่นกัน

ปฎิบัติการสืบค้นจักรวาลจากบนโลก

ด้วยความพยายามและความก้าวหน้า ด้านทฤษฎีใหม่ พบว่าจักรวาลมี 11 มิตินั้น
เป็นเรื่องไม่ห่างไกลจากความเป็นจริงแล้ว เพราะเราสามารถอธิบายได้ในทาง
สมการ แม้ที่ผ่านยังไม่สามารถทดลองในห้องปฎิบัติการครบถ้วน แต่วันนี้มีหน
ทางจะเห็นในสิ่งที่ไม่เคย ด้วย LHC's beams นวัตกรรมชิ้นใหม่แห่งยุค

การสำรวจด้วยเทคนิคที่ทันสมัย นักวิทยาศาสตร์ สามารถแสดงรายละเอียดมาก
ขึ้น ของวัตถุในจักรวาลยุคใหม่ (Modern cosmology) เดิมไม่เห็นด้วยตาตนเอง
ได้ถูกต้องมากขึ้น ด้วยกฎเกณฑ์ของ Theory of general relativity (Albert Einstein) จักรวาลในศตวรรษ ที่ 20 ทางกายภาพเป็นวัตถุที่ดูจะคล้ายกันไปหมด
ซึ่งมีความเป็นจริงตามหลักเกณฑ์ทาง วิทยาศาสตร์

อย่างไรก็ตามยังมีปริศนา มนุษย์ไม่สามารถมองเห็นสิ่งต่างๆในจักรวาล มากกว่า
95% ด้วยเงื่อนไขข้อเท็จจริงจากการสำรวจ ไปยังบริเวณที่มีระยะไกลลิบลับของ
จักรวาล ได้อย่างคลุมเครือ

การแปลความหมาย ของค่าสัญญานแสง ในทางกายภาพทางทฤษฎี (Light of
modern physical theories) ประสบผลสำเร็จ 25% ของจำนวนหนึ่งในจักรวาล
เช่น รูปแบบองค์ประกอบของสสารลึกลับทางกลศาสตร์ (Mysterious matter
component) รูปแบบการปิดบัง ของสสารมืด (Dark matter) ซึ่ง 70% พบว่ามี
รูปแบบแปลกประหลาด และรูปแบบการปิดบัง ของพลังงานมืด (Dark energy)

ทำไมจึงมองไม่เห็นสิ่งดำรงชีพ ในดาราจักรหรือจักรวาลอื่น

คงยังไม่สามารถสรุปได้ว่ามีดาวเคราะห์อื่น ดาราจักรอื่น หรือจักรวาลอื่นมีรูปแบบ
สิ่งดำรงชีพทรงปัญญา เช่นมนุษย์อาศัยอยู่บ้างหรือไม่ ทั้งนี้เพราะเรายังไม่พบเช่น
เช่นนั้นจริง ทั้งที่พยายามอย่างยิ่งในการค้นหา แต่นักจักรวาลวิทยาก็ไม่เคยคิดจะ
ปฏิเสธเรื่องนี้ ด้วยเหตุผลว่า การค้นยังไม่พบไม่ได้หมายความว่าไม่มี

การที่มองไม่เห็นก็เลยให้ยิ่งไม่พบไปอีก การค้นหาสิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเปรียบ
ว่าถ้าทำเข็มตกลงไปในมหาสุมทรแล้ว ลงไปงมยังง่ายว่าเพราะว่าถึงจะเป็นเข็มเล่ม
เล็กก็จริง อย่างก็มองเห็น หรือมีเครื่องมือช่วย เช่น แม่เหล็ก อาจทำให้ง่ายขึ้นบ้าง นั้นเป็นตัวอย่างเปรียบเทียบความกว้างใหญ่ของ การค้นหาสิ่งที่เราอยากทราบ

จักรวาลนั้นยังลึกไปกว่าที่เราทราบ ประเมินว่ามีความหนาแน่นของ Dark energy
70 % Dark Matter 25% ส่วน Visible Matter 5% เพื่อให้เข้าใจง่ายขึ้นสมมุติว่า
Energy ที่กล่าวมาทั้งหมด 100 % เป็นก้อนน้ำแข็งลอยอยู่ แล้วเรายืนอยู่บนฝั่ง
เราคงเห็นเพียง ส่วนที่โผล่พ้นน้ำอย่างชัดเจน ส่วนที่จมอยู่ใต้น้ำเราคงจะไม่แน่ใจ
ว่ามีอะไรเพราะเรามองไม่เห็นและไม่สามารถเข้าใจได้

ปัจจัยสำคัญไม่ได้สิ้นสุดเพียงเท่านั้น สิ่งที่ปิดบังการมองเห็น คือ มิติของเวลาที่
เกิดจากการบิดโค้งงอของอวกาศ โดยคลื่นแรงโน้มถ่วง คำว่า เวลา เหมือนเป็นสิ่ง
ธรรมดาที่คุ้นเคย และไม่น่ามีอะำไรที่น่าสนใจ

ในความเป็นจริงเวลา คือ ตัวแปรผันที่สำคัญมาก เราไม่เคยมีเวลาที่ตรงกันเลยแม้
แต่อยู่บนโลก แต่การแตกต่างกันเพียงน้อยนิด จนทำให้เรารู้สึกไม่ขัดแย้ง ขณะที่
เรานั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ที่กรุงเทพฯ สมมุติว่าเป็นเวลา 10.00 น. ส่วน เพื่อนเรา
นั่งอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่นเป็นเวลาราว 12.00 น.เพราะโลกหมุนรอบตัวเอง จึงเกิดการ
เปลี่ยนแปลง

ในทำนองเดียวกันกลับมาที่บ้านเราเอง น้องเรายืนอยู่บ้าน เวลาที่เกิดกับน้องเรา
ก็ย่อมต่างกับตัวเราที่นั่งอยู่ในห้อง โดยมีช่วงต่างเพียงน้อยนิด นั้นเป็นคำอธิบายที่
เกิดในแรงโน้มถ่วงเดียวกัน แต่ถ้าต่างแรงโน้มถ่วงกันปัญหาของเวลาซับซ้อนไป
อีกเพราะมีระยะทางหลายปีแสงมาเกี่ยวข้อง รูปแบบพลังงานที่เรายังไม่รู้จักเข้ามา
เป็นส่วนประกอบ ยิ่งไม่ทราบความปัจจุบันของเหตุที่เกิด ตามเวลาหรือสภาพใน
สถานะนั้นๆ การกำหนดเวลาตามบนโลก 24 ชั่วโมง ใน 1 วัน 365 วันเท่ากับ 1 ปี
คงใช้ไม่ได้หากจะหาหนทางในการเข้าใจ จักรวาลในเรื่องการมองเห็น